De eerste keer stopte ik bij media queries. De tweede keer bij flexbox. Bij mijn derde poging besloot ik eerst te begrijpen waarom het steeds misging voordat ik nieuwe tutorials zocht.
Het patroon dat ik herkende
Ik leerde altijd in isolatie. Een concept, een tutorial, een oefening. Maar responsive design is geen losse vaardigheid, het is een manier van denken over schermruimte die je door de hele codebase trekt.
Resources die me verder brachten
Every Layout van Heydon Pickering en Andy Bell is geen beginnersgids. Het gaat ervan uit dat je al iets weet en legt uit waarom bepaalde patronen stabieler zijn dan andere. Na 3 hoofdstukken schreef ik minder CSS, niet meer.
Utopia.fyi voor fluid typography was een openbaring. In plaats van 6 breakpoints voor lettergroottes, 1 formule die schaalt. Dat is niet minder werk, maar wel minder foutgevoelig.
Wat ik nu anders doe
Ik begin elk project met een breedte van 320px en bouw omhoog. Vroeger begon ik op 1440px en probeerde alles kleiner te maken. Die volgorde maakt een concreet verschil in hoeveel regels CSS je uiteindelijk schrijft.
Responsively App laat je 5 schermformaten tegelijk zien terwijl je werkt. Dat klinkt als een kleine aanpassing, maar het veranderde hoe snel ik problemen opmerkte.